Öz
Bu olgu sunumu, uzun süreli çoklu psikotrop ilaç tedavisi alan otizm spektrum bozukluğu (OSB) tanılı bir çocukta gecikmiş başlangıçlı priapizm gelişimini vurgulamayı amaçlamaktadır. Amaç, pediatrik psikiyatrik tedavide birden fazla psikotrop ilacın birlikte kullanımıyla ilişkili potansiyel yan etkiler konusunda farkındalık oluşturmaktır. OSB, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve anksiyete bozukluğu tanıları olan 11 yaşındaki bir erkek çocuğa ait klinik olgu sunulmuştur. Hasta, bir yıldan uzun süredir atomoksetin, risperidon ve fluoksetin kombinasyonu ile tedavi edilmiştir. Priapizmin etiyolojisini araştırmak amacıyla klinik gözlemler, hasta öyküsü ve laboratuvar değerlendirmeleri analiz edilmiştir. Semptomların ortaya çıkmasının ardından psikotrop ilaçlar kesilmiş ve durumun seyri izlenmiştir. Hastada yaklaşık bir yıllık stabil kombinasyon tedavisinin ardından priapizm gelişmiştir. Enfeksiyon, hematolojik bozukluklar veya travma gibi organik nedenler saptanmamıştır. Tüm psikotrop ilaçların kesilmesini takiben priapizm 24 saat içinde tamamen düzelmiştir. Atomoksetin, risperidon ve fluoksetin arasındaki farmakodinamik ve farmakokinetik etkileşimler olası katkıda bulunan faktörler olarak değerlendirilmiştir. Priapizm, özellikle nörogelişimsel bozukluğu olan pediatrik popülasyonlarda, psikotrop polifarmasinin nadir ancak potansiyel olarak ciddi bir yan etkisidir. Psikotrop ilaçların α-1 adrenerjik blokaj ve CYP2D6 inhibisyonu yoluyla etkileşimi, özellikle hormonal açıdan duyarlı peripubertal dönemde riski artırabilir. Klinisyenler gecikmiş yan etkiler açısından dikkatli olmalı, bakım verenleri bilgilendirmeli ve OSB’li çocuklarda kombinasyon tedavileri reçete ederken risk-yarar dengesini dikkatle değerlendirmelidir.
Anahtar Kelimeler: Priapizm, otizm spektrum bozukluğu, psikotrop ilaçlar
Kaynakça
Silberman M, Leslie SW, Hu EW. Priapism. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing. 2025. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK459178/
Broderick GA, Kadioglu A, Bivalacqua TJ, Ghanem H, Nehra A, Shamloul R. Priapism: pathogenesis, epidemiology, and management. J Sex Med. 2010;7:476-500.
Burk BG, Nelson LA. Psychotropic-induced priapism in a treatment-refractory patient: a case report. J Pharm Pract. 2021;34:309-313.
Donaldson JF, Rees RW, Steinbrecher HA. Priapism in children: a comprehensive review and clinical guideline. J Pediatr Urol. 2014;10:11-24.
Nelson JH, Winter CC. Priapism: evolution of management in 48 patients in a 22-year series. J Urol. 1977;117:455-458.
Patel AG, Mukherji K, Lee A. Priapism associated with psychotropic drugs. Br J Hosp Med. 1996;55:315-319.
Siafis S, Tzachanis D, Samara M, Papazisis G. Antipsychotic drugs: from receptor-binding profiles to metabolic side effects. Curr Neuropharmacol. 2018;16:1210-1223.
Bulut ÖF, Tanir Y. A case of priapism in a child with autism spectrum disorder, possibly due to risperidone treatment with addition of atomoxetine. Clin Neuropharmacol. 2022;45:177-178.
Javed MA. Priapism associated with fluoxetine therapy: a case report. J Pak Med Assoc. 1996;46:45-46.
Armstrong WR, Grimsby GM, Jacobs MA. Pediatric priapism secondary to psychotherapeutic medications. Urology. 2015;86:376-378.


