Bir Çocuk Psikiyatri Kliniğinde Yatarak Tedavi Gören Çocuk ve Ergenlerin Klinik ve Sosyodemografik Özelliklerinin Değerlendirilmesi

Amaç:

Çalışmamızın amacı ülkemizde az sayıda hizmet veren çocuk psikiyatrisi kliniklerinden biri olan kliniğimizde yatan hastaların sosyodemografi k ve klinik özelliklerini incelemektir.

Yöntem:

Çalışmamızda 2017-2018 yılları arası Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi kliniğinde yatarak tedavi gören 186 çocuğun yatış ve taburculuktaki klinik ve sosyodemografi k verileri incelenmiştir. Değerlendirmeler, Bilgi Toplama Formu, Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli (ÇDŞG-ŞY-T) ve Klinik Global İzlem Ölçeği (KGİÖ) ile yapılmıştır.

Sonuç:

Hastaların yaş ortanca değerinin 15 yıl (min:5, max:17), ve %31.9’unun erkek olduğu görülmüştür. En sık yatışa neden olan belirtiler sırasıyla intihar düşüncesi veya girişimi (%26.3), mutsuzluk (%12.4), sinirlilik (%10.8), psikotik belirtiler (%15.7) ve yemek yememe ya da tıkınırcasına yeme (%7.6) olarak izlenmiştir. En sık konulan tanılar ise sırasıyla depresyon (%47.3), psikotik bozukluklar (%11.8) ve yeme bozuklukları (%8.1) olarak belirlenmiştir. Hastaların %9.6’ı ilaçsız taburcu edilirken, %37.6’i tek, %45.6‘sı ikili, %6.9’u üçlü psikotrop ilaç ile taburcu edilmiştir. Antipsikotikler (%67.74) ve antidepresanlar (%54.3) en sık kullanılan ilaçlar olarak belirlenmiştir. Yatış ve taburculuk KGİ puanları arasında anlamlı fark saptanmıştır (p<0.001).

Tartışma:

Bu konuyla ilişkili çalışmaların artması ve deneyimlerin paylaşılması, gelişmekte olan çocuk ve ergen ruh sağlığı alanına önemli katkılar sağlayacaktır.