ÖZ
Amaç
Çocuklarda sorunlu ekran kullanımı küresel olarak artmaktadır. Çocukluk döneminde sorunlu ekran kullanımı ve bununla ilişkili olabilecek faktörler hakkında bilgiler sınırlıdır. Çocuklarda sorunlu ekran kullanımındaki potansiyel faktörleri araştırmayı amaçladık. Çalışmamız sosyodemografik ve ekranla ilişkili faktörler, dijital ebeveynlik farkındalığı, ebeveynlerin ekran bağımlılığı ve ebeveyn öz yeterliliğinin çocukların ekran kullanımı üzerindeki ilişkilerini incelemektedir.
Gereç ve Yöntem: Çalışma Türkiye’de yürütülmüş olup, 4-11 yaş aralığındaki 295 çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada sosyodemografik ve ekran kullanımına ilişkin sorular, Problemli Medya Kullanım Ölçeği (PMKÖ)-Kısa Form, Dijital Ebeveynlik Farkındalık Ölçeği, Algılanan Ebeveyn Yetkinlik Ölçeği (EYÖ) ve Çoklu Ekran Bağımlılığı Ölçeği (ÇEBÖ) kullanılmıştır.
Bulgular
Çocukların %51,2’sinin günlük olarak ekranların önünde 2 saat veya daha fazla zaman geçirdiği bulundu. PMKÖ puanları ile aile yemekleri sırasında ekran kullanma sıklığı (r=0,286) ve uykudan önceki bir saat içinde ekran kullanımı (r=0,311) arasında bir korelasyon vardı. PMKÖ puanlarını etkileyebilecek değişkenleri incelemek için lineer regresyon analizi yapıldı. PMKÖ puanlarını artırdığı bulunan önemli faktörler arasında erkek olmak, psikiyatrik bir rahatsızlığa sahip olmak, artan ekran süresi, daha yüksek dijital ihmal puanları, daha düşük EYÖ puanları ve daha yüksek ÇEBÖ puanları yer aldı.
Sonuç
Çocuklarda sorunlu ekran kullanımının ilişkili faktörlerini anlamak, bu davranışla ilişkili uzun vadeli riskleri azaltmaya yardımcı olabilir. Ebeveynlerin rolünü vurgulamak ve olası müdahalelere katılımlarını sağlamak hayati önem taşımaktadır.


