Abstract
Objectives
This study examines the experiences and challenges of Turkish child psychiatrists in assessing, diagnosing, and preparing reports for patients under the jurisdiction of health boards in the context of the regulation on the assessment of special needs of children (RASNC).
Materials and Methods
This descriptive study was conducted between March and April 2024 with the participation of child and adolescent psychiatrists throughout Türkiye. A self-report questionnaire was administered to volunteer physicians via online messaging applications to ascertain the challenges they faced in evaluating, diagnosing, and reporting on patients exhibiting health-related symptoms following the implementation of the RASNC regulation.
Results
The mean age of the participants (n=186) is 33.7 (±4.2) years, with 79% identifying as female. Most participants (85.3%) said the children apply to the health board directly through a legal guardian. 81.9% of participants reported that certain diagnoses did not receive special education approval. Most participants (71.3%) said patients with social communication disorder did not qualify for special education. Most participants (94.9%) agree that special needs in children with autism should be based on symptoms and functionality. They believe the practice of assigning “special condition requirement exists” to all patients diagnosed with autism is erroneous. Most participants (96.2%) said determining the level of special needs in cases diagnosed with post-traumatic stress disorder based on the child’s functionality would be more accurate.
Conclusion
The RASNC regulation should be implemented properly to protect patients and avoid legal issues for physicians. Physicians and guidance and research center staff should be trained on the regulation.
Keywords: Disability, functionality, rehabilitation, health services
References
Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik (ÇÖZGER). Resmî Gazete Tarihi: 20.02.2019, Resmî Gazete Sayısı: 30692 mükerrer. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2019/02/20190220-1.htm.
Kumbul YÇ, Sivrice ME, Akın V. Çocuklar için özel gereksinim raporunda (ÇÖZGER) kulak burun boğaz hastalıklarının önemi ve başvuran hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020;11(3):348-352.
Aydoğan Baykara R, Pihtılı Taş N, Taşcı İ. Çocuklar için özel gereksinim raporu (ÇÖZGER) almak üzere sağlık kuruluna başvuran hastaların ÇÖZGER yönetmeliğine göre hareket gelişim alanının incelenmesi: kesitsel bir araştırma. J Phys MedRehabil Sci. 2022;25.
Yıldız D, Tarakçıoğlu MC. Çocuklar için özel gereksinim raporu (ÇÖZGER) almak için başvuran hastaların klinik özellikleri, eş tanılarının incelenmesi, yeni değişen ÇÖZGER yönetmeliğine göre aldıkları tanı ve özür oranlarının eski tanı ve özür oranları ile karşılaştırılması. İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi. 2020;12:144-150.
Temeltürk RD, Uygun SD, Canlı M, Efe A, Gürel Y, Çetinkaya M, Çakmak FH. Çocuklar için özel gereksinim raporu (ÇÖZGER)’na başvuran olguların psikiyatrik tanı ve özel gereksinim düzeylerinin önceki yönetmelikteki tanı ve özür oranları ile karşılaştırılması: retrospektif çalışma. Acta Medica Nicomedia. 2023;6:148-156.
Güller B, Yaylacı F. Çocuklar için özel gereksinim raporuna geçiş sonrası bir yıllık sağlık kurulu verilerinin değerlendirilmesi. Klin Psikiyatr Derg. 2021;24:207-216.
Uygun SD, Çetinkaya M, Efe A, Çakmak FH, Canlı M, Temeltürk RD. Çocuklar için özel gereksinim değerlendirmesine ilişkin yönetmelik (ÇÖZGER) sonrası çocuk ve ergen psikiyatrisi alanında uygulamada karşılaşılan zorluklar. Turk J Child Adolesc Ment Health. 2021;28:191-199.
Kayhan M, Öztürk Y. Bir üniversite hastanesine çocuklar için özel gereksinim raporuna başvuran olguların klinik ve sosyodemografik özellikleri. Osmangazi Tıp Dergisi. 2020;42:240-248.
Esin İS, Öğütlü H, Büyükdeniz A, Babadağı Z, Dursun OB, Başgül ŞS. The challenges of child and adolescent psychiatrists in the process of the disability report evaluation. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020;9:163-171.
Ülkü L. Zeka gelişimi ve ölçeklerine dair. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi. 2024;8:88-102.
Özbaran B, Köse S. Health committee reports for disabled children in child psychiatry practice: the last six-year experience of Ege University. Turk J Child Adolesc Ment Health. 2011;18:67-72.
Özalp Akın E, Sandıkçı İskenderli H, Atasoy SC, Yağbasan B, Keleş C, Bingöller Pekcici EB. Engelli sağlık kurulu raporu (ESKR) olan çocukların ailelerinin çocuklar için özel gereksinim raporu (ÇÖZGER) sürecinde bildirdiği deneyim farklılıkları. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi. 2022;55:156-160.
Brukner-Wertman Y, Laor N, Golan O. Social (pragmatic) communication disorder and its relation to the autism spectrum: dilemmas arising from the DSM-5 classification. J Autism Dev Disord. 2016;46:2821-2829.
Reisinger LM, Cornish KM, Fombonne É. Diagnostic differentiation of autism spectrum disorders and pragmatic language impairment. J Autism Dev Disord. 2011;41:1694-1704.
Baird G, Norbury CF. Social (pragmatic) communication disorders and autism spectrum disorder. Arch Dis Child. 2016;101:745-751.
Reisinger LM, Cornish KM. Erratum to: diagnostic differentiation of autism spectrum disorders and pragmatic language impairment. 2011;41:1705.
Özşenol F, Işıkhan V, Ünay B, Aydın Hİ, Akın R, Gökçay E. Engelli çocuğa sahip ailelerin aile işlevlerinin değerlendirilmesi. Gülhane Med J. 2003;45:156-164.
Bahar A, Bahar G, Savaş HA, Parlar S. Engelli çocukların annelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile stresle başa çıkma tarzlarının belirlenmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi. 2009;4:97-112.
